حمید و ...
تماس با من
پروفایل من
آرشیو وبلاگ
      حمید و ... (؟)
۸۸- پنجشنبه ها با دیگران نویسنده: حمید و ... - پنجشنبه ۱٠ اردیبهشت ۱۳۸۳

چند تا ؟ چقدر است ؟
یک در قدیمی چند بار محکم بسته می شود ؟ بستگی دارد که چقدر محکم آنرا به هم بزنیم . یک نان بین چند نفر قسمت میشود ؟ بستگی دارد که تکه های آنرا چه اندازه ای ببریم . در یک روز چقدر خوبی وجود دارد ؟ بستگی دارد که چقدر خوب زندگی کنیم . از یک دوست خوب چقدر محبت می بینیم ؟ بستگی دارد که چقدر به او محبت کنیم .

                                                                         شل سیلور استاین
وارونه
هر بار اون آدمی رو می بینم که وارونه توی آب ایستاده ، همون جا می ایستم و شروع می کنم به خندیدن ! هر چند که نباید دیگران را مسخره کنم . برای اینکه شاید ... توی یه دنیای دیگه ... یه زمان دیگه ... یه شهر دیگه ... شاید اون درست ایستاده و من وارونه ام !

                                                                         شل سیلور استاین

چاشنی آسمانی

یک تکه از آسمان
از میان شکاف سقف
یک راست افتاد توی سوپ من ،
شلپ !
راستش ، من اصلا سوپ دوست ندارم ،
اما ، این یکی را
تا قطره آخرش خوردم !
خوشمزه بود ، خوشمزه
( بفهمی نفهمی ، یکمی مزه گچ میداد )
اما آنقدر خوشمزه ، آنقدر لذیذ بود که
می توانستم یک دریا از آن بخورم
جالب است که یک تکه آسمان چه تفاوتی می تواند ایجاد کند .
                                                                         شل سیلور استاین  

                                                                                        
به من بگو

به من بگو باهوش
به من بگو مهربان
به من بگو با استعداد
به من بگو بانمک
به من بگو با احساس ، خوشگل و دانا
به من بگو بی عیب و نقص
اما ،
راستش را بگو .


                                                                          شل سیلور استاین

 

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم               چند وقتی است که هر شب به تو می اندیشم

به تو آری به تو یعنی به همان منظر نور            به همان سبز صمیمی به همان باغ بلور

به همان آیه همان وهم همان تصویری                که سراغش زغزلهای خودم میگیری

به همان زل زدن از فاصله دور به هم               یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم

به تبسم به تکلم به دل آرایی تو                        به تماشا به صبوری به شکیبایی تو

به نفسهای تو در سایه سنگین سکوت                 به سخنهای تو با لهجه شیرین سکوت

شبحی چند شب است مونس جانم شده است         اول اسم کسی ورد زبانم شده است

در من انگار کسی در پی انکار من است             یک نفر مثل خودم تشنه دیدار من است

یک نفر ساده چنان ساده که از سادگی اش            می توان یک شبه پی برد به دلدادگی اش

یک نفر سبز چنان سبز که از سر سبزیش            می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

آهای بی رنگ تر از آینه یک لحظه بایست           راستی آن شبح هر شبه تصویر تو نیست

اگر آن شبح هر شبه تصویر تو نیست                 پس چرا رنگ تو و آینه اینقدر یکی است

به گمانم که تویی آن شبح آینه پوش                    عاشقی جرم قشنگیست به انکار مکوش

آری آن سایه که شب مونس جانم شده بود            آن الفبا که همه ورد زبانم شده بود

اینک از پشت دل آینه پیدا شده است                    وتماشا گه این خیل تماشا شده است

آری آن الفبای دبستانی دلخواه تویی                   عشق من آن شبح شاد شبانگاه تویی

                                                                                        لیلا

  نظرات ()
مطالب اخیر ۴۱۶- Krakow ۴۱۵- در سوگ تو (۱) ۴۱۴- چشم و نظر ۴۱۳- دهمین سالگرد تولد وبلاگم ۴۱۲- فلوریدا (۲) ۴۱۱- فلوریدا (۱) ۴۱۰- مراسم عید نوروز و SMU شو ۴۰۹- واشنگتن ۴۰۸- کنسرت ابی و شادمهر عقیلی (۲) ۴۰۷- کنسرت ابی و شادمهر عقیلی (۱)
کلمات کلیدی وبلاگ خاطرات (۱٢٢) عمومی (۱٠٧) سخنی از بزرگان (٦٦) رومینا و حمید (٤٤) مناسبت ها (۳٥) زندگی در امریکا (۱٥) طنز تصویری (٩) با هنرمندان (٧) تحصیل در امریکا (٦) کار در امریکا (٥) ورزشی (غیرمتعارف) (٤) سفر (٤) قرار وبلاگی (٤) کنسرت (٢) اپلیکیشن آیفون (٢) لاتاری گرین کارت (۱) پدر (۱)
دوستان من خانه دلتنگ غروبی خفته بود برای امروز، فردا و همیشه ام من به پایان دلم نزدیکم دیگه هرجور میدونی ابهامات یک حوا من و من ... کلبه ی ویوارا دو تاسوگلی روزهای من دنیای آبی سانتاماریا بهشته آبی سلاله نه گفتنی آموزشی فرمول ساز دو کلمه حرف حس یک زن حس زندگی مهندس کوچولو رد پای زندگی... برای فردای حافظه ام گاه نوشته های یک سحر دلتنگی های من خودم وسایه